Gece şarkıların konuşmaya ihtiyacı varmış.

Hayal gücü gibi.

Çünkü hepimizin çok sevdiği halde dinlemeye korktuğu şarkılar var.

Bir pazar rüyası.

Farklı anılarla aynı hisler.

Ve müzik blogumun 2. senesi.

2 senedir burada paylaştığım, hayatımın şarkıları olan bu güzellikleri benimle dinleyen; şarkıları arka planda ses yapması için değil, hayatının ana fikri yapan, onlara sarılarak uyuyup onlara sarılarak uyanan tüm güzel insanlar; iyi ki varsınız.

Sen hiç gerçek ile rüyayı birbirine karıştırdın mı? 

İşte öyle.

Benim arkadaşım.

Bilirsin, bazı insanlar çok fazla şey istemez.

Onlar küçük şeylerle mutlu olur, gözlerindeki parlaklığı görebilirsin.

Ve o insanlar her gün yeniden aşkı keşfeder. Onlar için aşk; sabah uyandığında yeni bir şarkı keşfedecek olmanın dayanılmaz hazzıdır.

O insanlar öyle küçük şeyler ile mutlu olur ki… Onlar şarkı dinlerken kendinden geçer, bambaşka dünyaya hapsolur.

Ve o insanlar gece o şarkıya sarılıp uyur.

Huzurluca. Fazlasını istemeden.

Güzel insanlar.

“Beni uzaklara götür” cümlesinin özeti.

Hiç düşündün mü?

Bir arkadaştan daha iyi yol gösterir şarkılar.

O nedenle de farkında değilsin belki ama en yakın arkadaşın onlar.

Bazen çok bazen.

Eski bir dostun ile tesadüfen karşılaşmak gibi.

Senin gibi.

Ruh eşini bulmuşsun gibi.